Downloaded from YTS.MX
ΦΙΛΙΠΠΟΥΠΟΛΗ, 10 ΙΟΥΛΙΟΥ 1994
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ο Λέτσκοφ παίρνει την μπάλα και γκολ!
Σε τρία λεπτά, η ομάδα μας σούταρε στην εστία αυτήν την απίστευτη πάσα!
Άσε το εκεί, ξέρω πώς δουλεύει.
Τώρα θα πάρουν εκδίκηση από τη γερμανική ομάδα!
Ας δούμε πώς θα πάει μόλις 20 λεπτά πριν τη λήξη του αγώνα.
Για άλλη μια φορά…
Τα πιο δύσκολα λεπτά…
Λόρα!
-Γεια. -Δύο υπέρ μας!
O μπαμπάς μου αναποδογύρισε το τραπέζι.
-Πάμε στον λόφο. -Τέλεια.
Ελάτε, παιδιά. Τραυλίζει πάλι.
-Γεια, Λόρα! -Γεια, παιδιά!
Άσε τον, Παχουλέ.
Θα σου το έλεγα, αλλά βρεθήκαμε τελευταία στιγμή.
Να έρθω μαζί σας;
Θα αργήσουμε. Ίσως στους ημιτελικούς, αν περάσουμε.
Ο αδερφός μου έφαγε στην Ουγγαρία.
Είπε ότι τα σπάνε.
Έλα, σου είπαμε να αφήσεις τον χαμένο.
Ξάδερφός μου είναι.
Οι Βούλγαροι παίζουν άψογα.
Ο χρόνος τελειώνει.
Αυτό ήταν!
Η Βουλγαρία προκρίθηκε στους ημιτελικούς του Παγκόσμιου Κυπέλλου!
Η καλύτερη μέρα της ζωής μου.
Θα είναι όταν κάνεις σεξ πρώτη φορά.
-Όλα τα ξέρεις. -Όντως.
Η νοσοκόμα στο ιατρείο…
-Κανείς δεν το πιστεύει. -Το ξέρω.
-Νόμιζα ότι θα έπαιρνες τη Λόρα. -Δεν θα την έπαιρνες εσύ;
Για τι; Η Λόρα είπε ότι δεν θα κάνει σεξ πριν γίνει 18.
Σταματήστε! Τελευταία φορά μαζευόμαστε οι τέσσερίς μας,
γιατί μπορεί να μην ιδωθούμε ξανά.
-Θα ιδωθούμε. -Αφού φεύγετε όλοι, έτσι δεν είναι;
Ας κάνουμε μια συμφωνία. Αν δεν ιδωθούμε ξανά…
Δεν το πιστεύουμε.
Αν δεν ιδωθούμε μέχρι να γίνουμε 30 ή 40 ας πούμε,
-ας βρεθούμε εδώ ξανά… -Σε 25 χρόνια.
Θα είμαστε γέροι. Δεν θα μπορούμε να ανέβουμε εδώ.
-Θα επιστρέψουμε εδώ σε 25 χρόνια. -Αν δεν έχουμε Αλτσχάιμερ.
Σύμφωνοι.
Ένα, δύο, τρία!
ΦΙΛΙΠΠΟΥΠΟΛΗ 2019
Χοντρούλη;
-Xοντρούλη. -Κάνεις λάθος, φίλε.
Συγγνώμη, λάθος μου. Μη με πάρεις για…
Καιρός ήταν να εμφανιστείς.
Δεν περίμενα να έρθει κανείς.
Λυπάμαι, κύριε. Δεν καταλαβαίνω τι λέτε.
Θα συναντήσω κάποιον δέκα χρόνια νεότερο.
Τι σύμπτωση, το ίδιο θα έλεγα για σένα.
Ντεγιάν;
Βίκι;
Στάσου, πώς ξέρω ότι είστε αλήθεια εσείς;
Ο κόσμος με ξέρει από την τηλεόραση.
-Από την τηλεόραση; -Μην υποκρίνεσαι.
Πώς ξέρω ότι δεν είστε φαν μου;
-Σοβαρά; -Αλήθεια ρωτάω.
Ντίντι.
Λοιπόν,
ήταν αναμενόμενο να είναι αμήχανα.
Πέρασαν χρόνια, είναι φυσιολογικό.
Τώρα τι κάνουμε;
Πού είναι ο Χοντρούλης; Δική του ιδέα ήταν.
-Εγώ οργάνωσα την επανένωση. -Όχι, εκείνος το έκανε.
-Εγώ έκανα την ομάδα στο Facebook. -Στάσου.
Θυμάστε που σας είπα ότι θα είχαμε αποτρελαθεί ως τώρα; Αλήθεια είναι.
Να τος. Ακόμα μένει στη Φιλιππούπολη. Χωρίς εικόνα.
Δεν πέθανε από παχυσαρκία.
Ειλικρινά, πώς βγάζεις χρήματα με αυτό;
Γιατί όχι;
Εδώ δεν είναι;
-Μάλλον. -Εδώ είναι.
-Τι τρέχει; -Τι;
-Γιατί κρυβόμαστε; -Σταθείτε.
Αυτός δεν είναι;
-Μοιάζει λίγο… -Με τον ξάδερφό του. Αλλά δεν είναι αυτός.
-Δεν είναι; -Σίγουρα;
Δεν είναι.
-Τι είναι; -Επιστολή έξωσης.
Χοντρούλη!
-Χαίρετε. -Καλημέρα.
Ψάχνουμε τον Χοντρούλη.
Πόσες φορές σας έχω πει να μη με λέτε έτσι;
Άλεξ, εσύ είσαι;
-Ο Χοντρούλης! -Μπράβο σου!
Δες τον!
-Είσαι πολύ γυμνασμένος! -Δεν θα σε λέμε Χοντρούλη πια.
Φωνάζετέ με όπως θέλετε.
-Δεν είναι ο Χοντρούλης πια. -Περάστε.
Νόμιζα ότι κανείς δεν θα θυμόταν την επανένωση.
Χωρίς το Facebook δεν θα σας αναγνώριζα.
-Αλλά θα αναγνώριζες εμένα. -Άλεξ.
Ήρθα με τον Ντεγιάν από το εξωτερικό και σου έγραψα.
Εγώ από τη Σόφια και δεν πήγα σε περιήγηση στην Τασκένδη.
Ο ξάδερφός σου ήταν έξω;
Σωστά.
Μήπως έχει σχέση με αυτό;
Συγγνώμη που σας έστησα.
Δεν έχω όρεξη πια για τέτοια.
Εξαιτίας του ηλίθιου;
Ναι.
Παίρνει το σπίτι.
Ουσιαστικά σχεδόν τού ανήκει ήδη.
Εννοείς αυτό το σπίτι; Μεγάλωσες σε αυτό.
Μεγαλώσαμε κι εμείς σε αυτό!
Όχι ότι έχει σημασία πια. Εντάξει, το βουλώνω.
Συγγνώμη και πάλι που ταξιδέψατε ως εδώ.
Άλεξ.
Μου άρεσε πολύ, Βάνια.
-Τάνια. -Ναι, φυσικά.
Τάνια.
Άκου. Όταν πάω στο Τατζικιστάν ή στο Κιργιστάν… Τι;
Έχουν δει τη σειρά εκεί;
Στο Ουζμπεκιστάν ναι. Υπάρχει κάποιος…
Κανείς δεν με ξέρει εκεί;
Στάσου λίγο.
Για ποιον θα παίξω;
Για Βούλγαρους; Σε εστιατόριο;
Εντάξει, άκου, δέχομαι.
Αλλά θα μείνει μεταξύ μας, να μην το μάθει κανείς.
Ουζμπεκιστάν. Ένα αστέρι της τάξης μου. Εντάξει, γεια.
Το αεροπλάνο θα είναι στον αυτόματο πιλότο, φυσικά.
Η καμπίνα ήταν τόσο μικρή την τελευταία φορά.
Δεν έχω οδηγό;
Ο Μάντου ακόμα βήχει, δεν τον πήγα στον γιατρό.
Ένα ραντεβού που έκλεισες, χωρίς να ρωτήσεις.
Ανησυχώ, γιατί δεν έχω ασφάλεια απαγωγής και για λύτρα.
Πες "νιάου".
Κανείς δεν θέλει να με απαγάγει;
Είναι δική μου ευθύνη.
Θα σε πάρω μετά.
Πρέπει να κλείσω.
Είναι πολύ περίεργο.
Δεν περίμενα να έχει αεροδρόμιο η Τασκένδη.
Πολύ αστείο.
Επόμενος, παρακαλώ.
Θεέ μου.
Οι αποσκευές μου!
Τώρα. Δεν θα είναι εύκολο να πάρουμε πίσω το σπίτι.
Ο ξάδερφος του Χοντρούλη, κακώς τον λέω έτσι πια.
Αυτός ο χαμένος, ο Μπράνιμιρ, δεν είναι χαμένος πια.
Οι μετοχές του ανέβηκαν.
Πολλά μαγαζιά στο κέντρο είναι δικά του.
Ωστόσο, τα ελέγχει προσωπικά ένα προς ένα κάθε πρωί.
-Ο διαιτητής τα γάμησε όλα. -Ήταν πολύ άδικος.
Καλημέρα!
Καλώς ήρθες στην πόλη μας! Τι σε φέρνει εδώ;
Πλάκα δεν έχει; Ζόρο, έλα εδώ!
-Τον ξέρεις; -Ποιος είναι;
Είναι αυτός από το… Ποιος ήσουν;
-Είναι ο Ιβάν. -Όχι.
-Δεν είναι ο Ιβάν. -Είναι ο Αντρέι.
-Δεν είμαι ο Αντρέι. -Ποιος είσαι τότε;
-Με λένε Άνχελ Νταμιάνοφ. -Άνχελ Νταμιάνοφ!
Έλα να βγάλουμε φωτογραφία.
Έλα. Βγάλε φωτογραφία.
Έλα εδώ.
-Εντάξει, αλλά δεν είναι αυτός. -Περίμενε.
-Μια φωτογραφία…
Πώς ακολουθείς κάποιον αν είσαι διάσημος;
-Με εφημερίδα. -Σε ποια εποχή ζεις;
Ένα τάμπλετ θα ήταν πιο ρεαλιστικό. Είσαι χαμένος.
Ήμουν στη γέφυρα Ρόουινγκ Μπέις με εφημερίδα σήμερα.
Να πως έχει το πράγμα. Ο Μπράνκο οργανώνει φιλανθρωπικές εκδηλώσεις ετησίως.
Έχει αθλητική ομάδα και μαντέψτε ποιος κερδίζει.
-Ποιος; -Η ομάδα του.
Νεαροί 20αρηδες.
Τον ακολούθησα στην τράπεζα.
Καλημέρα. Ο κος Γκρόσεφ σάς περιμένει.
Αυτό που είδα εκεί, είναι άκρως ανησυχητικό.
-Χάρηκα για τη συνεργασία. -Επίσης. Καλή σας μέρα.
Τώρα τι κάνουμε;
Γιατί δεν τον ακολουθούμε; Γιατί δεν του μιλάμε απλώς;
Γιατί τον ακολουθούμε; Τι θα του πούμε τότε, έξυπνε;
-Θα αγοράσουμε το σπίτι πίσω. -Ακριβώς.
"Ορίστε τα λεφτά, ευχαριστούμε, γεια".
Σωστά. Όμως, είμαι ηθοποιός στη Βουλγαρία.
Πώς σας ακούγεται αυτό με την αγορά ενός σπιτιού;
Δουλεύω σε τράπεζα. Ξέρω πώς πάνε αυτά.
Η δουλειά στην τράπεζα διαφέρει τελείως από το να έχεις τράπεζα.
Κοίτα εδώ, φίλε.
Καταναλωτικό δάνειο. Κλικ.
Βάζεις τον αριθμό ταυτότητας και έχεις τα λεφτά σε 24 ώρες.
Θεέ μου, καταστράφηκα.
Όταν η βοηθός μου μου είπε τα ονόματά σας, νόμιζα ότι αστειευόταν.
Δεν πιστεύω στα μάτια μου, ένας αστέρας στο γραφείο μου.
Χαίρομαι που σας βλέπω, παιδιά. Πόσος καιρός έχει περάσει; 15 χρόνια;
-Είκοσι χρόνια. -Είκοσι;
Άντε! Πώς περνάει ο καιρός;
Λογικά έχεις πολλή δουλειά, θα μπούμε στο ψητό.
Δεν έχω καθόλου δουλειά με τόσο κόσμο που δουλεύει για μένα.
Ακούστηκε σαν να κομπάζω. Συγγνώμη, ο εγωισμός μου.
Να το γιορτάσουμε.
-Να πιούμε σε αυτό. -Εντάξει.
Όχι.
-Δεν χρειάζεται. -Είναι πολλά που δεν ξέρεις.
-Είμαστε εδώ για τον Άλεξ. -Ναι; Εννοείς τον Χοντρούλη;
Να πάψω να τον λέω έτσι, είναι γυμνασμένος.
-Είναι πολύ γυμνασμένος. -Άντε.
Μπράνκο, ξέρουμε ότι σου ανήκει το σπίτι τώρα.
Ήρθαμε να το αγοράσουμε και να του το δώσουμε.
Πολύ ευγενές εκ μέρους σας.
Το σπίτι είναι η μόνη του περιουσία. Μεγαλώσαμε και εμείς σε αυτό.
Ακριβώς. Έχουμε ετοιμάσει τα πάντα.
-Ναι; -Κοίτα τα έγγραφα.
Υπογράφεις εδώ. Αυτό εδώ είναι το ποσό.
Με αυτό το κουμπί…
-Πληρώνεσαι. -Την ίδια μέρα.
Για δες πόσο εύκολο είναι.
Δεν μπορώ να σας πουλήσω το σπίτι, παιδιά. Λυπάμαι.
-Αν θες περισσότερα… -Όχι, είναι για δουλειά.
Θα κατεδαφίσω το σπίτι και θα χτίσω ένα κερδοφόρο ξενοδοχείο εκεί.
Το σπίτι είναι πολιτισμικό μνημείο.
Μην είσαι αφελής. Ξέρεις πώς πάνε αυτά.
Θα το κάψω, η σκεπή θα καταρρεύσει και το σπίτι θα καταστραφεί.
Μπορείτε να φύγετε τώρα.
Δεν έχω λόγια.
Εγώ από την άλλη έχω.
Βασικά, υπάρχει άλλη μια επιλογή.
Να ηρεμήσω και να σταματήσω να παίζω αυτόν το ρόλο.
Πέρασαν 20 χρόνια που περίμενα αυτήν τη στιγμή.
Να πίνω ουίσκι και να καπνίζω ενώ εσείς θα περιμένετε την απόφασή μου.
Φοβερή αίσθηση.
Μετά από όσα κάνατε,
αν δεν ήσασταν εσείς, ίσως να μη γινόμουν τόσο πετυχημένος.
Όμως, ο εγωισμός μου με γαργαλάει να σας εκδικηθώ,
να εξαρτηθείτε από μένα.
Θα πεις την επιλογή ή θα συνεχίσει η συναισθηματική ομιλία;
Δεν ήταν συναισθηματική, αλλά μονόλογος αντεκδίκησης,
υπάρχει διαφορά.
Να μια άλλη επιλογή.
Θα συμμετέχετε σε έναν μαραθώνιο που οργανώνω
και πρέπει να περάσετε στις τρεις πρώτες από τις πέντε ομάδες.
Ως ομάδα, οι τέσσερίς σας.
Η ίδια ομάδα που δεν με συμπεριλάμβανε.
Αν τα καταφέρετε, θα δώσω το σπίτι στον φίλο σας.
Ρωτήστε τον Βίκι για λεπτομέρειες.
Με έβλεπε στη γέφυρα κρυμμένος πίσω από μια παλιοφυλλάδα.
Είχε πολύ πλάκα.
Και εσύ, Άτσο, Ιβάν, Αντρέι ή όπως σε φώναζαν.
Με ακολούθησες πίσω από ένα φλιτζάνι.
Ή εσύ, κε Τραπεζίτη με τη στενή σχέση σου με ένα ATM.
Ακούσατε τους όρους μου. Πηγαίνετε για προπόνηση.
Φοβερό συναίσθημα.
-Αποκλείεται. -Σταθείτε.
Είναι άλλο ένα κόλπο του Μπράνκο που θέλει να μας ξεφτιλίσει.
-Μπορούμε… -Δεν έχει νόημα.
Ευχαριστώ, αλλά είναι σπατάλη χρόνου. Δεν έχει νόημα.
-Καλά πήγε. -Έτσι λες;
-Σαρκαζόμουν, Βίκι. -Να ειδοποιείς όταν αστειεύεσαι.
-Αν πληρώνεις. -Δωρεάν.
-Τι θα κάνουμε τώρα; -Θα συνεχίσουμε.
Νομίζεις ότι σαρκαζόταν;
Όχι. Όταν λέω κάτι το εννοώ.
Αν ανεβούμε τον λόφο όπως παλιά, έχουμε πιθανότητες.
Ελάτε.
Παιδιά, λίγο ακόμα και φτάσαμε στην κορυφή.
Ελάτε. Λίγο ακόμα.
Παιδιά, δεν ήρθα για το σπίτι.
Μη με παρεξηγείτε. Εκτιμώ αυτό που κάνετε.
Όμως, δεν θέλω να σας δω να ξεφτιλίζεστε.
Τότε τι προτείνεις;
Ας γίνουμε ομάδα,
ξανά.
Πρόσεχε.
Με το μαλακό.
Μπορούσατε να με πιάσετε πριν πέσω.
Δεν έσπασε, υπερβάλλεις.
-Να δεις τη σειρά του. -Δεν σου μιλάω.
Πώς ξέρεις ότι δεν έσπασε;
Ίσως σπούδασες ιατρική.
Προπονητής είμαι, ξέρω από αυτά.
Μια πρώην μου ήταν νοσοκόμα. Δίκιο έχεις.
Επειδή έβαλες το φλασάκι σου στη θύρα της,
πήρες τις ιατρικές γνώσεις τις σαν ΣΜΝ;
Δεν θα πεις κάτι και εσύ; Ίσως ο θείος είναι κτηνίατρος.
-Τον πάμε στο νοσοκομείο; -Πρέπει.
Επιτέλους κάτι έξυπνο. Σε υποτιμούσα.
Ίσως και όχι. Αυτοί είναι ηλίθιοι.
Αρκετά. Έχουμε πιο επείγοντα θέματα. Η προετοιμασία δεν πάει καλά.
-Άντε. -Λοιπόν;
-Έχεις κάτι υπόψη; -Έχω άσχημα νέα.
Είναι περίεργο. Να συγκατοικήσουμε.
-Να συγκατοικήσουμε; -Τι;
Όπως στις κατασκηνώσεις. Σηκώνεσαι, τρως και προπονείσαι.
-Θα μείνω με τους φίλους μου. -Είμαι σε ξενοδοχείο.
-Και εγώ; -Αυτό ήταν, πάμε.
-Όμως, δεν μπορώ να πω… -Σταμάτα τη μουρμούρα, περπάτα.
Πηγαίνετέ τον στο νοσοκομείο και ελάτε σπίτι μου.
-Ξεκλείδωσε το αμάξι. -Έκλεισε, δηλαδή;
Θα προπονηθούμε μαζί. Όπως είπε ο Άλεξ.
-Προσέξτε, σας παρακαλώ. -Σιγά-σιγά.
-Η καριέρα μου θα τελειώσει. -Ποια;
Προσέξτε το κεφάλι.
Σιγά το πόδι.
-Προσέχετε τον αστράγαλό μου. -Πόσων χρόνων είσαι, Άτσκο;
Μη χαλάς την καλή εντύπωση που έχω για σένα, Ντεγιάν. Ηλίθιε.
Πρόσεχε πού πατάς.
Σωστά μάντεψες. Εγώ είμαι. Εντάξει;
-Συγγνώμη, σε μένα μιλάς; -Πες αυτό που θες.
Δεν βλέπεις ότι πονάω;
-Γνωριζόμαστε; -Ό,τι πεις.
Καλό απόγευμα.
Επόμενος, παρακαλώ.
Άτσο;
Κάθι;
Μαμά;
Τι τρέχει;
Συγγνώμη, αλλά ήταν μεγάλη παύση.
Λοιπόν,
εμείς…
Γνωρίζεστε. Δεν θέλω λεπτομέρειες.
Όχι, δεν είναι αυτό.
-Όχι; -Είναι το παιδί μπροστά.
-Για αυτό ρώτησα. -Δεν θα σου πώς εγώ και η μητέρα σου…
-Άτσο! -Ξέρεις.
-Γιατί είσαι εδώ; -Στραμπούληξα τον αστράγαλό μου.
-Αλλά είμαι καλά. -Να ρίξω μια ματιά.
-Πέρασε μέσα. -Σίγουρα;
-Πονάω λίγο, αλλά είναι εντάξει. -Έλα.
Κάθι.
Με συγχωρείτε.
Τους σύστησες επιτέλους.
Είναι φτυστός εκείνος.
Και…
Συνεχίστε, παιδιά.
Το ίδιο λάθος. Σου το είπα εκατό φορές.
Ξανά.
Δεν είσαι τόσο ηλίθια.
-Το πόδι σου… -Είναι εκεί πού πρέπει.
Δεν θυμάσαι ούτε ένα πράγμα, ηλίθια.
-Μη μου μιλάς έτσι. -Μη χασομεράς τότε!
-Σου ζήτησε κάτι. -Τι;
Να την ακούς.
Μην ανακατεύεσαι, βλάκα.
Συγγνώμη, αλλά δεν βλέπεις το κιμονό και τι διδάσκω;
Ένα τούβλο με πιτζάμες βλέπω.
Σου λέω…
Ηρέμησε. Δεν έσπασε.
Θα σε διαλύσω!
Να περιμένεις να περάσει ο πονοκέφαλός σου.
-Σου αρέσει; -Βασικά…
Το θες;
-Ήταν το δωμάτιο του παππού. -Ακριβώς.
Αν φέρω κοπέλα, θα είναι περίεργα.
Μπορεί να μην είναι τόσο άσχημα.
Τα ελατήρια έχουν καιρό να ακουστούν.
Δείξει λίγο σεβασμό.
Δεν καταλαβαίνω, γιατί να φέρνεις εσύ κοπέλες και όχι εγώ.
Αφού είσαι παντρεμένος.
Παίρνω διαζύγιο. Πρέπει να αναπληρώσω.
Ωστόσο, δεν έχεις πάρει ακόμα διαζύγιο.
Από τεχνικής απόψεως. Είσαι φίλος και θα κάνεις πίσω.
Σου έδωσα τη Λόρα και δεν έκανες τίποτα.
Όχι. Ήταν ερωτευμένη μαζί μου.
Σου την έδωσα και δεν έκανες σεξ μαζί της.
Βλάκες.
Περίμενε!
Έμεινα άναυδη και δεν πρόλαβα να σε ευχαριστήσω.
Ίσως δεν χρειάζεται. Μάλλον σε άφησα χωρίς παρτενέρ.
Μάλλον πάμε προς την ίδια κατεύθυνση.
Δεν σε ακολουθώ ή κάτι τέτοιο.
Κρίμα.
-Τι κάνουμε τώρα; -Για ποιο πράγμα;
Όταν πέφτει ξύλο εξαιτίας μιας γυναίκας,
ο άντρας διεκδικεί τη θέση.
-Δεν το ήξερα αυτό. -Έμεινα χωρίς παρτενέρ.
Ίσως και εσύ να μη διδάσκεις καράτε πια.
Πρέπει να μου πεις το όνομά σου.
Άλεξ. Δεν ξέρω, γιατί αμφιταλαντεύτηκα.
Άλεξ, το μικρό του Αλέξανδρου.
Το ήξερα. Τώρα αν πεις ότι είσαι Τοξότης…
Σχεδόν. Ζυγός.
Το αγαπημένο μου ζώδιο. Δεν είχα το κουράγιο να το μαντέψω πρώτο.
Τι θα κάνουμε τώρα, Άλεξ, μικρό του Αλέξανδρου;
Λοιπόν, πώς σε λένε;
Ντάρα. Το μικρό της Ντάρα.
Είμαι πολύ καλός χορευτής.
Αλλά,
απλά δεν μου αρέσει. Συγγνώμη.
-Ένα πράγμα δεν καταλαβαίνω… -Για πες.
Πώς και δεν σκέφτηκες να με βοηθήσεις με την τσάντα μου;
Δεν θέλω να σκεφτείς ότι σου την πέφτω.
Κρίμα.
Ήταν τεράστιος. Πιο ψηλός και από μένα.
Είμαι πολύ νέος για να έχω τόσο μεγάλο γιο.
-Σου τον έκρυβε; -Δεν ξέρω. Το έβαλα στα πόδια.
-Σοβαρά μιλάς; -Το πόδι μου γιατρεύτηκε επιτόπου.
Με εκβιάζουν, επειδή είμαι διάσημος τώρα.
-Τους γνώρισες κατά λάθος. -Και λοιπόν;
Τότε η θεωρία του εκβιασμού είναι τελείως ατεκμηρίωτη.
Είναι δυνατόν να είμαι…
Άτσο. Καλώς ήρθες στο κλαμπ.
Ελπίζω να μην το μάθουν τα μέσα.
Γιατί δεν μου την πέφτεις; Η τσάντα είναι βαριά.
-Ευτυχώς, στρίβω δεξιά. -Τέλεια. Το ίδιο και εγώ.
-Κοπελιά… -Ντάρα.
Ντάρα. Συγγνώμη.
Νομίζεις ότι θα τη γλιτώσεις εύκολα αν συνεχίσεις έτσι;
-Εξήγησέ το μου. -Ναι.
Δεν θέλω να ακούσω ότι έκανες πίσω και να πεις ότι αστειευόσουν.
-Απειλή είναι αυτή; -Υπόσχεση.
Κοίτα, πάω στη Χρίστο Στάντσεβ 25.
Δες τι να υποσχεθείς μέχρι να φτάσουμε.
Εγώ πάω στη Χρίστο Στάντσεβ 25.
Για την ακρίβεια εκεί μένω.
Βλάκες!
Είναι ελεεινό, αλλά νομίζω ότι ερωτεύτηκα την ξαδέρφη μου.
Είσαι σίγουρη;
Άλεξ…
Αλεξάντερ Βασίλεφ;
Ναι, Βασίλεφ είναι. Πώς το ξέρεις;
Σκατά.
Ήρθε για διαγωνισμό. Μένει με τη γιαγιά.
Η γιαγιά Ράντκα έχει νέο αγόρι
και την έστειλε στην αδερφή της που πέθανε.
-H γιαγιά Ράντκα είναι αδερφή της γιαγιάς. -Είναι αδερφή της γιαγιάς.
Η γιαγιά Καλίνα είναι η γιαγιά μου.
Άλεξ. Είναι απλά δεύτερη ξαδέρφη σου.
Ο θείος μου παντρεύτηκε τη δεύτερη ξαδέρφη του.
Έχουν έναν γιο και είναι φυσιολογικός.
Τι λες, δηλαδή;
Ας μη φτάσουν σε τόσο ακραίες καταστάσεις. Μπορεί να την πηδήξει.
Είσαι ανώμαλος.
-Πού είναι τώρα; -Στη βεράντα έξω.
Μόλις έμαθα
ότι έχω έναν 18χρονο γιο.
Αλλά το δράμα σου είναι πολύ μεγαλύτερο.
Τα φάτσες σας δείχνουν ότι μάθατε τα πάντα.
Σωστά.
Θες βοήθεια;
Καλύτερα όχι.
Εκεί είναι, στα δεξιά.
Καλύτερα να προσέχεις μην εκπλαγείς.
Φανταστείτε να μην ήταν ξαδέρφη του.
Καλώς ορίσατε στο ΑΝΙΜΑ. Είμαι η Πέτιγια Στόιτσεβα Κριβίτσκι.
Η πρώτη συνεδρία γαλήνιας εκπαίδευσης
αφορά το να μάθεις πώς να είσαι παρών.
Είναι η Βίκι στο μπάνιο;
Ομολογουμένως η φωνή του…
Πώς πάει, μαλάκα;
-Σε μασκέ πάρτι πας; -Δεν έχω άλλα καθαρά ρούχα.
-Τίποτα το ενδιαφέρον; -Όχι με εμάς τους δύο.
Όμως, δεν θα έλεγα το ίδιο για τις δύο πλευρές της αυλής.
Αν το σκεφτείτε,
οι σκέψεις είναι συχνά στο παρελθόν ή στο μέλλον.
Δεν τη γλιτώνουν την αιμομιξία.
Η μητέρα σου και εγώ δεν προσέχαμε πολύ
Έτσι, μπαμ, ήρθες σε αυτόν τον κόσμο
Δεν είσαι λάθος ή…
Απόλυτη καταστροφή.
Τι θα κάνουμε;
-Τι εννοείς; -Με τη Λόρα.
Δεν θες να μάθεις τι συνέβη;
Θα προτιμούσα να μην τη δω, μπορεί να τραυλίσω πάλι.
ΠΡΩΤΗ ΗΜΕΡΑ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΥ
Σκατά.
Παιδιά, τέλος εγώ.
-Ντεγιάν, μη. -Γιατί όχι;
Το ξέραμε. Γίναμε ρεζίλι.
-Θέλει να τα παρατήσουμε. -Τα κατάφερε.
Δεν θα το περάσω ξανά αυτό.
Συμμαζευτείτε. Ντεγιάν, τι κάνεις;
Ντεγιάν, στάσου.
Ο ξάδερφός σου είναι;
Ναι.
Δεν περίμενα να κρατάς κακίες.
Δεν κρατάω κακία.
Απλά έχω τέλεια μνήμη.
Τότε, πώς το εξηγείς αυτό;
Κρίση μέσης ηλικίας.
Ερωτεύτηκα την καλοσύνη σου.
Δεν νομίζω ότι αποτελούν απειλή για σένα.
Αγαπάς τον λάθος άνθρωπο.
Ντεγιάν!
Δεν θα είσαι ο πρώτος προδότης.
Λογικά έπρεπε να ήμουν εγώ.
Περίμενε, σε παρακαλώ.
Ντεγιάν, σταμάτα. Μη με κάνεις να φωνάζω.
-Τι συμβαίνει; -Βλέπω τα πράγματα ως έχουν.
Είναι η δική σου οπτική.
Θέλαμε να γίνουμε σαν εσένα.
Είσαι ο μόνος με οικογένεια, φοβερή δουλειά και μεγάλο μισθό.
Όλη μου τη ζωή κάνω το σωστό
και τώρα βλέπω τον γιο μου δύο φορές τον μήνα και πληρώνω διατροφή στη σύζυγο.
Τώρα πρέπει να βοηθήσω τους φίλους μου που έχω καιρό να δω.
Γιατί αυτό είναι το σωστό.
Γιατί; Για να με κοροϊδεύει ένας…
Συγγνώμη, αλλά ήρθε η ώρα να σκεφτώ τον εαυτό μου. Εντάξει;
Βρήκα τη Λόρα.
Δεν έχει φωτογραφία προφίλ. Έχει μια σχολή εδώ κοντά.
-Και; -Της άφησα μήνυμα.
-Θα συναντηθούμε. -Τι της έγραψες;
Έγραψα ανώνυμα ότι θέλω να διδάξει τα υπέροχα παιδιά μου.
Ποια παιδιά; Και γιατί ανώνυμα;
Θα πάμε στο σημείο συνάντησης και αν έχει χοντρύνει
και έχει βγάλει μουστάκι τότε θα γίνουμε καπνός.
Αλλιώς θα μείνουμε.
Είναι η πιο μεροληπτική δήλωση που έχω ακούσει,
αλλά ακούγεται καλό σχέδιο.
Έλα. Πάμε.
-Έπεσε στο νερό… -Σε έψαχνα.
Με βρήκες.
-Βεβαιώθηκε; -Ναι.
-Γιατί είναι αυτό; -Ποιο;
Μια στιγμή, παρακαλώ.
-Πρέπει να σου πω κάτι. -Ακούω.
-Δεν θες να μιλήσεις. -Ταυτότητα.
-Όχι. -Απίστευτο.
Στάσου!
Ορίστε.
Δεν βλέπεις τριγύρω σου; Δεν μιλούσα σε σένα.
Τι συμβαίνει;
-Δεν είναι κατάλληλη στιγμή. -Περίμενε.
-Επιστρέφω. -Εντάξει.
Ας αρχίσουμε ξανά. Σε ακούω.
Έχασες σήμερα, καλώς. Γιατί κατηγορείς εμένα;
-Δεν ξέρω ποιος κατηγορεί ποιον. -Ξέρω για το σπίτι.
Είναι κίνητρο. Είχες περισσότερη προσωπικότητα.
Μη μου μιλάς έτσι μπροστά σε άλλους.
Γιατί όχι;
Τι θα κάνεις, ξάδερφε;
Θα μου τάξεις και άλλα;
Με συγχωρείτε.
Να το προσωρινό κινητό μέχρι να επισκευαστεί το δικό σας.
Συγγενείς.
Ευχαριστώ.
Τι λέει, φίλε;
Στάσου. Άκουσέ με.
-Δεν αρχίσαμε καλά. -Επειδή το έβαλες στα πόδια.
-Όπως έκανες και πριν 18 χρόνια. -Αυτό δεν είναι αλήθεια.
Δεν πειράζει. Με λένε Άνγκελ.
-Να φύγω; -Κι εμένα Άνγκελ με λένε.
Σε φωνάζουν Άτσο. Είναι άθλιο.
Περίμενε. Ας βγούμε για ένα ποτό, θέλω να πω αναψυκτικό.
Άργησες λίγο για τις πατρικές βλακείες.
-Τι να κάνω αν η μαμά σου… -Άτσο!
Θα σας αφήσω μόνους.
Έχεις κάτι να μου πεις;
Πότε θα μου το έλεγες;
Θα υπάρχει νόμος που υποχρεώνει να ενημερώνετε τους μελλοντικούς πατέρες.
-Είναι σκέτο έγκλημα προσωπικά. -Προσπάθησα.
Αρκετές φορές.
Όταν έμαθα ότι ήμουν έγκυος,
είχες ενθουσιαστεί που θα έφευγες να γίνεις ηθοποιός.
Όλο το βράδυ μιλούσες και αποκοιμήθηκα στο τέλος.
Μια εβδομάδα αργότερα ήρθα στη Σόφια για να σου το πω.
Σε περίμενα μπροστά από την Ακαδημία και τελικά
σε είδα να φιλάς μια κοπέλα.
Ήμουν μικρός τότε.
-Ούτε που το θυμάμαι. -Είναι αλήθεια.
Νομίζω ότι αυτό θα σε δυσαρεστούσε.
Δεν νομίζω ότι άλλαξε η κατάσταση τώρα.
-Αν είναι χοντρή τώρα; -Για αυτό κρυβόμαστε.
Αν είναι χοντρή τώρα, θα τη δούμε από μακριά.
Υπάρχει και χειρότερο.
-Απίστευτο. -Φίλε, είναι πολύ έγκυος.
Αυτή είναι η Λόρα.
-Δεν μπορείς να ξέρεις. -Της μοιάζει.
Μοιάζει με την ενήλικη σέξι εκδοχή της Λόρα από τις φαντασιώσεις μου.
Ίσως πρέπει να πας να ελέγξεις προτού να φύγει.
-Σωστά, εξυπνάκηδες. -Έλα, πάμε.
Εσύ πρώτος.
Τι κάνουν;
-Περιμένουν να τους μιλήσει. -Δεν πρόκειται.
Με τέτοιο σώμα, τους έχει ήδη ξεχάσει.
Παίξ' το άνετος.
Άλεξ.
Πες τους να μη φέρονται σαν βλίτα.
Πείτε μου, γιατί με κάλεσαν;
-Γεια, Λόρι. -Γεια.
-Λόρα. -Τη βρήκαμε!
Είστε σοβαροί;
Εμφανίζεστε μετά από 20 χρόνια περιμένοντας κάτι να συμβεί. Μονομιάς.
-Κανείς δεν είπε για μονομιάς. -Δεν το εννοούσε.
-Ακούστηκε περίεργο. -Ναι.
Ας είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας. Είμαστε ενήλικες πια.
Τι;
Να βγάλουμε ένα πρόγραμμα.
-Τι; -Ένα πρόγραμμα.
Εσύ πάρε τα σαββατοκύριακα, εσύ τις εργάσιμες. Ή αντίστροφα.
-Όπως θέλετε. -Πώς είπες;
Δουλεύω τα σαββατοκύριακα.
Οι πτήσεις δεν αλλάζουν.
Μπορείς να τον έχεις από Δευτέρα ως Παρασκευή
ή να αλλάζουμε κάθε δύο μέρες. Τι;
Μας δουλεύει.
Το ξέρω ότι αστειεύεται.
Γιατί γελάς μαζί μου;
Τα δικά σου σαββατοκύριακα;
Συγγνώμη για πριν.
Τι; Είπες κάτι;
-Συγγνώμη που φέρθηκα σαν… -Δεν ακούω!
-Θα το επαναλάβεις πιο δυνατά; -Ντάρα!
Γιατί επέστρεψες;
Δεν μπορείς να αποτύχεις περισσότερο. ας ελπίσουμε. Ακούω.
Ο Μπρανιμίρ θέλει το σπίτι του Άλεξ.
Μεγαλώσαμε εκεί,
έτσι δεν μπορούμε…
Και εσύ εκεί μεγάλωσες.
Μας έχουν έρθει πολλές αναμνήσεις.
Δεν θέλαμε κάτι συγκεκριμένο.
-Κρυβόμασταν, επειδή… -Ξέρω πολύ καλά, γιατί κρυβόσασταν.
Θέλατε να δείτε αν ήμουν χοντρή, με μούσι, αν είχα έξι παιδιά
και όλο αυτό το χάος.
Δεν έχει αλλάξει καθόλου.
Είναι η ίδια ηλίθια.
Δεν λέγαμε για σένα. Λέγαμε για σημαντικά πράγματα.
ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΕΡΑ ΜΑΡΑΘΩΝΑ
Έτοιμοι!
Μη μας περιμένεις, Βίκι!
-Τι συμβαίνει; -Τίποτα δεν συμβαίνει.
Ήμουν ανυπόμονος στην αρχή, τώρα κουράστηκα.
-Πες "Θα κερδίσω". Έλα. -Γιατί;
-Θα κερδίσω. -Ξανά.
-Θα κερδίσω. -Πιο δυνατά!
-Φώναξε! -Θα κερδίσω!
-Ποιος θα κερδίσει; -Εγώ θα κερδίσω!
-Ποιος θα κερδίσει; -Εγώ!
Έλα!
-Γιε μου! -Με συγχωρείς λίγο.
Σήμερα, κερδίσαμε. Σχεδόν κερδίσαμε τον μαραθώνιο.
-Όχι χάρη σ' εσένα. -Δεν έχει σημασία.
Είμαστε μαζί τώρα.
Μπορούμε, πώς να το θέσω;
-Να την πέσουμε σε γκόμενες. -Σοβαρολογείς;
Μην τους πεις ότι είμαι πατέρας σου.
-Κάρι, γεια. -Γεια.
-Θα είμαι εκεί. -Έρχομαι σε ένα λεπτό.
Εντάξει.
Ενώ εγώ είμαι όλο λόγια, εσύ πράττεις.
Γεια σας.
Συγγνώμη για τη διακοπή, αλλά έχω μια σημαντική ανακοίνωση.
Το τραγούδι ήταν πολύ βαρετό.
Γεια σας, αγόρια και κορίτσια! Με λένε Άτσο.
Αν και είμαι σίγουρος ότι με ξέρετε πολύ καλά.
Προφανώς. Τέλος πάντων.
Το πιο σημαντικό είναι, η ομάδα μας κέρδισε σήμερα
και θέλω να προσκαλέσω στη σκηνή τον ήρωα μας τον Βίκτορ
που θα μας τραγουδήσει ένα τραγούδι.
Είναι λίγο αμήχανος, αλλά τραγουδάει σαν άγγελος στο ντους.
Μη ρωτήσετε πώς το ξέρω αυτό.
Χειροκροτήστε τον Βίκι.
Βίκι.
-Θα σε σκοτώσω. -Άκου,
θέλω μια χάρη.
Εντάξει;
Θα σε σκοτώσω.
Γεια και καλό σας βράδυ.
Έλα, Βίκι.
Σου πέφτει λίγο ψηλό;
Θα ήθελα να προσκαλέσω έναν νέο και πολύ ταλαντούχο μουσικό.
Τον λένε Άνγκελ Καραγιάνεφ.
Ας τον προσκαλέσουμε στη σκηνή, θα παίξουμε μαζί.
Χειροκροτήστε τον Άνγκελ.
Δεν είναι πολύ καλός;
-Ναι, είναι! -Ο πατέρας του είμαι.
Ξέρω, είμαι νέος για να έχω τόσο μεγάλο γιο…
-Συγγνώμη, θέλω να τον ακούσω. -Ναι, φυσικά.
Στην υγειά σας!
Μπράβο, Βίκι.
Πριν να γίνουμε λιώμα όλοι, θα μου εξηγήσεις τι συμβαίνει;
Έχουμε πάρτι και προσπαθείς να το χαλάσεις.
Εντάξει, αλλά, γιατί ο Μπρανιμίρ σας κάνει τέτοια πράγματα;
-Θέλω να το μάθω και αυτό. -Θα σας πω.
Ο Μπράνκο ήταν σπασικλάκι.
Ήθελε πάντα να είναι μέλος της ομάδας μας.
Ήθελε να ανήκει σε αυτήν.
-Πιστεύαμε… -Ότι δεν είναι καλός.
Το απέδειξε.
Το θυμάμαι, αλλά πώς κατάφερε να πάρει το σπίτι;
Ο παππούς μου ήξερε ότι πέθαινε
και έπρεπε να μεταβιβάσει το σπίτι.
Δεν κατάλαβα πώς ο Μπράνκο κατάφερε να τον πείσει.
Αλλά τα κατάφερε.
Κακό αυτό.
Δεν θες να καθίσεις εδώ;
-Δηλαδή, τώρα το έμαθες; -Ναι.
Όταν δεις τον πατέρα σου πρώτη φορά σε 18 χρόνια,
περιμένεις να είναι σοβαρός.
Ήμουν σε μια οντισιόν και έπρεπε να υποδυθώ το πουλί.
Τι δεν σου αρέσει πάνω του;
Είναι αστείος πτεροδάκτυλος.
Είπαν "Μη σηκώνεις το πόδι σου τόσο πολύ" και έκανα…
-Πτεροδάκτυλος είναι, όχι πατέρας. -Έλα τώρα.
Δεν ήξερες τον πατέρα σου
και εγώ δεν ήξερα τη μητέρα μου για καιρό…
-Λυπάμαι. -Εγώ όχι.
Επίτηδες το κάνεις;
Κάνοντας τι;
-Αυτό το τραγούδι. -Τι έχει;
Το έλεγες κάτω από το μπαλκόνι μου όταν ήσουν ρομαντικός.
Δεν ήταν αυτό.
Ήταν πριν πολύ καιρό, αλλά οι γυναίκες θυμούνται αυτά για πάντα.
Τι άλλο θυμούνται;
Θυμάμαι πως μια μέρα αποφάσισα να κατέβω
και εσύ έφυγες με τους φίλους σου.
Μακάρι…
Τι;
Μακάρι,
αλλά δεν θα το μάθουμε ποτέ.
Άλεξ.
Εσύ είσαι;
Πόζαρα με αυτό. Ξέρεις ότι με φώναζαν Χοντρούλη;
Είσαι πολύ αστείος.
Το μπροστινό μέρος του σπιτιού.
-Η γιαγιά. -Και η δικιά μου.
-Η γιαγιά Ράντκα. -Ναι, και η γιαγιά Καλίνα.
-Αδερφές είναι αυτές; -Ναι.
Δεν μοιάζουν.
Η γιαγιά ήταν υιοθετημένη. Ήταν ορφανή…
-Είμαι πολύ ηλίθιος. -Είσαι.
-Είσαι σίγουρος; -Δεν ξέρω.
Ήμουν παιδί όταν μου το είπε, δεν είμαι σίγουρος.
-Θα ρωτήσω τη γιαγιά. -Να την πάρω.
-Έχεις το νούμερο της γιαγιάς Ράντκα; -Ναι. Μισό λεπτό.
-Αφού, είναι η αδερφή της γιαγιάς μου. -Ίσως και δεν είναι.
Βλέπεις; Αυτό είναι το κινητό της;
Ανοιχτή ακρόαση.
Η γιαγιά σου δεν το σηκώνει.
-Λοιπόν… -Πάμε τότε.
-Μάλλον θα κοιμάται. -Και λοιπόν;
Θες να ρίξουμε μια ματιά στο σπίτι;
Γιατί ξαφνικά ενδιαφέρθηκες με τη διακόσμηση εσωτερικών χώρων;
Όχι. Αλήθεια ήθελα να ρίξω μια ματιά τριγύρω.
Αυτό ήταν για να σπάσει ο πάγος που έκανα το πρώτο βήμα.
Φοβερό ήταν.
Πάμε να ρίξουμε μια ματιά. Τίποτα παραπάνω.
-Εντάξει. -Καλώς.
Είσαι δασκάλα καλλιτεχνικών τώρα;
Και εσύ τραπεζίτης;
Τέλεια. Από μικρή έδειχνες
κλίση στη ζωγραφική.
Η τεχνική σφουμάτο ήταν τεχνική που ζωγράφιζες τον αέρα;
Σαν θολούρα.
-Ντεγιάν; -Ναι;
Το θυμάσαι;
Αυτό ήταν
-από την πέμπτη τάξη. -Έκτη τάξη. Δεν έχει σημασία.
Ήταν μετά το τεστ μας.
Ακόμα κάνω άσχημα γράμματα.
Έδειξες κλίση για τους αριθμούς.
Δεν τη σχεδίασα.
Όχι. Δεν το έκανες εσύ.
Πάμε στους άλλους.
Γιαγιά Ράντκα!
Τρελάθηκες; Πάρε μια πιο μικρή.
Γιαγιά Ράντκα!
-Εγώ είμαι η Ντάρα. -Ντάρα.
-Ποιος είναι ο βλάκας μαζί σου; -Ο ξάδερφός μου.
-"Ξάδερφος". -Αυτό θέλουμε να μάθουμε.
Είναι αλήθεια ότι η γιαγιά Καλίνα ήταν υιοθετημένη;
Για αυτό με ξυπνήσατε ηλίθιοι;
Ναι.
Αυτή η γιαγιά Καλίνα.
Έχουμε 20 χρόνια να μιλήσουμε.
Ο παππούς σου ήταν τόσο ερωτευμένος μαζί μου, αλλά η τσούλα μού τον έκλεψε.
Γιαγιά! Στο ψητό! Ήσασταν αληθινές αδερφές;
Ήμασταν αδερφές. Όχι εξ αίματος.
Οι γονείς της πέθαναν από κάποια ασθένεια.
Οι γονείς μου τη λυπήθηκαν και τη μάζεψαν.
-Η Ντάρα και εγώ… -Έλα, πάρ' τη.
Δοκιμάστε τη δύναμη των ελατηρίων των κρεβατιών σας
και αφήστε με να κοιμηθώ!
Ο αγαπημένος μου παιδόφιλος.
Ελπίζω να μην είναι ξαδέρφια.
Πιο δυνατά!
Άτσο, ο δεύτερος.
Σαν τον μπαμπά του.
-Σκατά. Ο πατέρας μου. -Τι;
Άργησα πολύ και έρχεται να με πάρει.
Έρχονται. Γρήγορα. Υποκριθείτε ότι τίποτα δεν συνέβη.
-Πώς; -Να είστε αυθόρμητοι.
Θα σας δείξω φωτογραφίες.
Αυτή είναι…
Ήταν ωραία, αλλά ο πατέρας μου έρχεται να με πάρει.
-Δεν είσαι παιδί πια. -Μην ανησυχείτε.
-Έβαλα καθαρά σεντόνια. -Μπορείς να κοιμηθείς εδώ.
Μπορείς να μείνεις εδώ…
Μπαμπά…
Πάμε.
-Μπαμπά… -Πάμε.
Απλά…
Μπράβο, αγόρι μου!
Άλλο ένα βήμα.
Το ποτό δεν βοηθάει. Έχουμε τρεις μέρες.
Συγγνώμη κιόλας που ήρθαμε να βοηθήσουμε.
Νομίζεις ότι ήρθαμε να κάνουμε τζόκινγκ.
Ηρεμήστε, καταλαβαίνω.
Αρκετά για σήμερα.
Σε αυτό δουλεύω.
-Όλα καλά; -Περίπου.
Εσύ;
Περίπου.
Υπάρχει κάτι.
Ο παρτενέρ μου, ο Κίριλ, που έδειρες…
-Σε απογοήτεψε. Το περιμέναμε. -Ο διαγωνισμός είναι σε τέσσερις μέρες.
Συγγνώμη. Μπορώ να κάνω κάτι;
Βασικά, ναι.
-Όχι. -Έλα. Εγώ θα χορεύω,
-εσύ θα στηρίζεις. -Όχι.
Αφού έχεις πολύ καλό συγχρονισμό.
Γιατί δεν βρίσκεις άλλο παρτενέρ;
Μόνο μ' εσένα μπορώ να εκφράσω αυτό το πάθος σε χορό.
Πρέπει να προπονηθώ για τους τελικούς σε τρεις μέρες.
-Για μερικές ώρες τη μέρα μόνο. -Τι;
Θα προπονήσω και τους φίλους μου.
-Δεν έχεις χρόνο για μένα. -Έχω σωματικά όρια.
Όχι για άλλα πράγματα.
Προσπαθείς να με χειραγωγήσεις. Για το σπίτι παλεύουμε.
-Δεν είναι μόνο δικό σου. -Τι;
Έχω αδέρφια να προσέξω.
-Μπορώ να ανοίξω μια σχολή χορού. -Το σπίτι;
-Χρειάζομαι τα χρήματα. -Το σπίτι.
Το σπίτι σε νοιάζει μόνο! Και οι επιθυμίες μου;
-Καλή τύχη στον μαραθώνιο. -Περίμενε.
Πού πας;
Ντάρα!
Έτυχε να περνάς από το σπίτι μου;
Πώς και έτσι;
Βγήκα για να καθαρίσει το κεφάλι μου από τον μαραθώνιο
και μετά σε είδα.
Ίσως να είναι ο Νόμος της Έλξης.
Ο Νόμος της Έλξης.
Φαίνεται γελοίο πια.
Αν θες να μου πεις κάτι ή να κάνεις κάτι,
να είσαι ευθύς. Δεν είμαστε 15 πια.
Λοιπόν, τότε…
Στάσου. Αστειευόμουν.
Ίσως και να μην αστειευόμουν, δεν ξέρω.
Ή ίσως ήταν αστείο με μια δόση αλήθειας.
Τα θαλάσσωσα. Μπορείς να με αφήσεις εκεί;
-Γεια. -Γεια.
Πώς είσαι;
Καλά είμαι.
-Μπορείς να μη με κοιτάς έτσι; -Πώς;
Με αγχώνεις και χάνω τα λόγια μου.
Καλημέρα, δεσποινίς.
Εντάξει.
Το ξέρω ότι διακόπτω, αλλά τα σκάνδαλα δεν παίρνουν καθυστέρηση.
Συγχωρήστε με.
Γιατί δεν αφήνεις την Καρίνα να πάει σχολείο;
Γιατί φασώθηκε με τον γιο του άσπονδου εχθρού μου.
Πού ζεις; Κανείς δεν μιλάει έτσι πια.
Έναν από τους χειρότερους εχθρούς μου.
-Θα είσαι τρελός να την κρατάς εδώ. -Για τρεις μέρες μόνο.
Εμπλέκεις την Καρίνα στην εμμονή σου.
-Δικιά μου μάχη. Μην ανακατεύεσαι. -"Μάχη".
Άλλη λέξη από την ίδια εποχή.
Ζεις στο παρελθόν, το ξέρεις;
-Δεν σε αφορά. -Να σου πω κάτι;
Θα την πάω στο σχολείο και αν πας να με σταματήσεις,
θα κάνω τη μεγαλύτερη σκηνή που έχει δει αυτό το γραφείο!
Τι τρέχει, φίλε μου;
Συνέβη κάτι;
Η μαμά είχε δίκιο, εκμεταλλεύεσαι.
Έτσι λέει εκείνη που με χρησιμοποίησε ως δωρητή.
Το παίρνω πίσω.
Σκέψου το στην παρούσα κατάσταση.
Ή σε ενδιαφέρει η στάση με την οποία σε πιάσαμε.
Με πλησίασες, γιατί η Καρίνα είναι η κόρη αυτού του τύπου.
Δεν είχα ιδέα για εκείνη. Το είδες και εσύ.
Οι σχέσεις μου με τον Μπρανιμίρ δεν αφορούν εσάς.
-Είναι καλό κορίτσι. Μη φερθείς… -Όπως εσύ στη μαμά;
Βίκι;
Τραυλίζεις ξανά.
Ήρθες να μου το πεις;
Τραυλίζω μόνο όταν σε βλέπω. Ή τουλάχιστον έτσι έκανα.
Ξέρεις κάτι,
σκεφτόμουν
ότι αφού δεν συνέβη κάτι τότε, ίσως δεν ήταν γραπτό.
Ίσως.
Δεν θέλω να φύγεις.
Ούτε εγώ.
Υπερέβαλα λίγο.
Ευτυχώς που με σταμάτησες.
Θα έφευγες, γιατί είσαι πεισματάρα.
-Ευχαριστώ. -Καθόλου.
Για την ακρίβεια, μπορώ να σε βοηθήσω με τους χορούς.
Δεν πειράζει, ξέρω ότι έχεις δουλειά.
-Ποιος είναι; -Άγνωστος αριθμός.
Ποιος είναι τώρα;
-Μην πας. -Επιστρέφω αμέσως.
Συγγνώμη που ήρθα έτσι.
Αλλά,
το σπίτι είναι δικό μου.
Αναρωτιέσαι, γιατί ήρθα.
Ψάχνω την Ντάρα.
Να τη.
Ίσως αναρωτιέσαι τι σχέση έχω μαζί της.
Της έφερα λεφτά.
Να η στιγμή για την αγαπημένη μου ατάκα. "Δεν είναι αυτό που νομίζεις".
Βασικά, Άλεξ,
αυτό ακριβώς σκέφτεσαι.
Την πληρώνω.
Για τι;
Για να σε αγαπήσει.
Τα πάντα αγοράζονται.
Οι γυναίκες αγαπούν τα μετρητά.
Επειδή νιώθω ότι η κατάσταση έγινε πολύ έντονη,
θα σας αφήσω να νιώσετε το βάρος της.
Άλεξ.
Έφευγες.
-Μπορείς να φύγεις τώρα. -Άκουσέ με.
Φύγε!
Το ξέρω, απλά χρειάζομαι…
Θα δώσεις στον Μάθιου το τηλέφωνο;
Θα προλάβει το σχολικό…
Παιδιά, πρέπει να βγούμε τρίτοι και το σπίτι θα είναι δικό μας.
Δηλαδή να μη βγούμε τελευταίοι.
Είσαι τρελός; Γιατί ήρθες εδώ;
Το ξέρω. Συγγνώμη. Ήθελα να σε δω.
-Μπορεί να μας δουν. -Κανείς δεν θα μας δει εκεί.
Η μαμά είναι αυτή;
Όχι, δεν είναι η μαμά σου. Μπες μέσα.
Τι συμβαίνει; Άλεξ, τι κάνεις;
Άλεξ, τι συμβαίνει;
Τι συμβαίνει, φίλε;
Μπράβο!
Τι σου συμβαίνει;
Άλεξ;
Στάσου, μη.
Ακόμη δεν ξέρω, γιατί είμαι εδώ.
Τι σου συνέβη;
Ήθελα να τρέξω.
Εξαιτίας μου;
-Ναι, εξαιτίας σου. -Αφού δεν ξέρεις, γιατί ήρθες.
Είμαι θυμωμένος.
Έτρεξες και σκοτώθηκες για να μου πεις αυτό;
Ήταν παρορμητικό.
-Περιμένεις να μιλήσω; -Με πρόδωσες από την αρχή!
-Προσπάθησα να σου το πω. -Ήταν απαίσιο.
Αν δεν ήσουν εσύ, δεν θα συνειδητοποιούσα ότι τον πρόδωσα.
Πρέπει να σε ευχαριστήσω για αυτό, δεν μπορώ, γιατί είμαι θυμωμένος!
-Δεν καταλαβαίνω τίποτα. -Το ξέρω.
Πρέπει να προλάβεις το τρένο και δεν έχουμε χρόνο για εξηγήσεις.
Δεν ήρθες για να με σταματήσεις;
Όχι, να ζήσεις με τις συνέπειες αυτού που έκανες.
-Μπορεί να τα βρούμε σε λίγα χρόνια. -Με στέλνεις στην εξορία;
Φύγε. Αυτό ήταν για να θυμάσαι.
-Ξεφτίλα! -Προδότρα.
-Ηλίθιε. -Σκύλα.
Δεν θα αντέξεις λίγους μήνες, πόσο μάλλον λίγα χρόνια.
Όλα αυτά για να τον εκδικηθείς. Ακόμα υποφέρεις εξαιτίας της.
-Εξαιτίας του υποφέρω. -Τι σημασία έχει ποιος ήταν;
-Ας ήταν οποιοσδήποτε, όχι εκείνος. -Θα ήμουν ευγνώμων, έτσι γνωριστήκαμε.
Εγώ δεν είμαι. Η Καρίνα έχει να δει τη μητέρα της δέκα χρόνια.
Ή εσύ δεν έχεις δει την πρώην σου.
Δεν με ενδιαφέρει εκείνη.
Όμως, το παρελθόν σου επεμβαίνει στο παρόν μας.
-Πρέπει να συνειδητοποιήσει τι έκανε. -Όλοι μας καταλάβαμε.
Ελπίζω να χάρηκες.
Κάρι, πάμε.
Ήξερα ότι θα 'σαι εδώ.
Φεύγετε, σωστά;
Πριν 20 χρόνια, παραπάνω από 20 χρόνια.
Όλοι φεύγατε πάλι και εγώ καθόμουν εδώ.
Όλα άλλαξαν από τότε.
Όμως, τώρα ξέρω τι θέλω.
Εγώ, όμως, όχι.
Άρχισα να έχω αμφιβολίες τελευταία.
Οι αμφιβολίες προκαλούν φοβίες.
Αυτές μάς εμποδίζουν να πιστέψουμε.
Θα κάνεις πίσω, σε παρακαλώ;
Σταμάτα να κοιτάς και μπες στο αμάξι.
Να τος! Πώς ήταν η βόλτα σου;
Μην εξηγείς, μπες, η βαλίτσα είναι μέσα.
Περίμενε! Να εξηγήσω!
ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ, ΜΗΝ ΚΑΛΕΣΕΙΣ, ΜΗΝ ΕΡΘΕΙΣ
Κλείσιμο κεντρικού.
Θυμάσαι όταν ήμασταν νέοι και φεύγαμε;
Θα αποχαιρετούσαμε τη Λόρα.
Τι συνέβη τότε;
Δεν πήγα, για να πας εσύ.
Δεν ήταν για το σπίτι.
Τι;
Δεν επιστρέψαμε για το σπίτι.
-Τότε, γιατί επιστρέψαμε; -Σκέψου.
Για το καλό μας.
-Μισό λεπτό… -Ο Άλεξ δεν είναι αυτός;
Δεν είναι για το σπίτι.
Δεν το είχαμε σχεδιάσει.
Είπα ψέματα για τον Μπρανιμίρ. Έχει δίκιο που μου το κάνει αυτό.
Σας παραπλάνησα.
Δεν αξίζω τη βοήθειά σας.
Συγγνώμη.
Αυτό ήθελα να πω μόνο. Συγγνώμη.
-Άλεξ, περίμενε. -Τελείωσες;
Ναι, ήσουν ανόητος και εγωιστής.
Κι εμείς συμμετείχαμε για εγωιστικούς λόγους.
Θα επιστρέφαμε και θα κάναμε δραματική σκηνή.
Ήμασταν έτοιμοι για αναστροφή.
Όμως, έλα μαζί μου.
Ξέχνα το. Σου είπε να μην έρθεις.
Μπαμπά…
-Το ξέρω. -Γιατί είσαι τόσο μαλάκας;
-Του είπες να μην μπει; -Ναι.
-Και ότι είναι μαλάκας; -Ναι.
Μπαμπά, πάντα σε είχα σε υπόληψη…
-μα η συμπεριφορά σου το κάνει δύσκολο. -Ναι.
-Είσαι πολύ νέα για να καταλάβεις. -Ήμουν και εγώ εκεί.
Είναι ακόμα εδώ;
Ο Άνγκελ και εγώ δεν έχουμε κάνει τίποτα. Για την ώρα.
-Ορίστε. Απέτυχες ξανά. -Τι έκανα;
Οι γυναίκες πάντα δοκιμάζουν.
-Δεν σου είπα να μην μπεις; -Ναι, το είπες.
Το φώναξες, το έγραψες, το είπε και η Καρίνα.
-Αρκετά με τις χαζομάρες! -Σκάστε και οι δύο.
Αν δεν ήθελες να τον δεις, δεν θα ήμασταν εδώ.
Πες της, γιατί το κάνεις αυτό.
Δεν θέλω άλλη λέξη!
Γιάνα, σε παρακαλώ.
Θες να μιλήσεις με τον Μάθιου;
Όχι, με σένα θέλω να μιλήσω.
Δεν ξέρω από πού να αρχίσω.
Όταν επέστρεψα εδώ, σκέφτηκα
ότι ξαφνικά θα γινόμουν χαρούμενος.
Είναι αλήθεια, περνάω καλά.
Αλλά δεν συγκρίνεται
με αυτό που έχουμε εμείς με τον Μάθιου.
Ξέρω ότι είπα
ότι δεν νιώθω σπίτι μου
στο Λονδίνο, αλλά ίσως,
το σπίτι να είναι ένα άτομο.
Ίσως να είναι εκεί πού είναι η οικογένεια.
Ίσως να είναι εκεί πού είστε εσείς.
Απλά,
θέλω
να γυρίσω σπίτι, μωρό μου.
Ναι.
Ευχαριστώ.
-Γιατί είσαι εδώ; -Και εσύ;
Θυμάσαι πώς σε αυτό το παγκάκι
-φάγαμε ψωμί με μαγιονέζα; -Φυσικά και θυμάμαι.
-Πήρα τρία κιλά τότε! -Δεν τα έχεις χάσει ακόμα.
Θυμάσαι που με έβαλες να πετάξω τις φωτογραφίες του πρώην;
Μετά σε έβαλα να τις βγάλεις από τα σκουπίδια για να μου το αποδείξεις.
Με έβαλες να μπω στον σκουπιδοτενεκέ!
Ψυχάκια.
Βασικά,
την τελευταία φορά που σε είδα ήταν σε αυτό το παγκάκι.
Το ίδιο σκεφτόμουν.
Βγαίνεις με κανένα;
Μπορώ να τον ξεφορτωθώ.
Και εγώ μπορώ.
Επιστρέφω αμέσως.
Λόρα.
Συνειδητοποίησα κάτι σημαντικό και πρέπει να σου το πω.
Συνειδητοποίησα ότι ψάχνω για την ευτυχία σε όλο τον κόσμο
και δεν τη βρήκα ποτέ.
Και,
τώρα που φεύγω και πάλι,
κατάλαβα ότι ίσως δεν το βρω ποτέ.
Αν φύγω, θα απομακρυνθώ από αυτό.
Ίσως δεν έπρεπε να φύγω καθόλου ή να είχα φύγει νωρίτερα.
Μετά από όσα άκουσα,
-βλέπω δύο επιλογές. -Εντάξει.
Το πρώτο είναι να αποδεχτείς τα γεγονότα ως έχουν,
γιατί απλώς δεν ήταν γραφτό να γίνει.
Το δεύτερο είναι,
μήπως είναι ώρα να αλλάξουμε το πεπρωμένο μας.
Στο χέρι σου είναι.
Καθίστε.
Με συγχωρείτε.
Συγγνώμη.
Σημάδι είναι.
Αποκλείεται.
Λόρα.
Χαίρομαι που ήρθες.
Το ξέρω.
Δεν λύνει τα προβλήματά μας.
Να βρούμε έναν τρόπο να τα λύσουμε.
Στο χέρι σου είναι. Πρέπει να συγχωρήσεις.
Να συγχωρήσω; Ζήτησε κανείς τη συγχώρεσή μου;
Δεν χρειάζεται. Κάν' το για το καλό σου.
-Τι έχω κάνει; -Δεν καταλαβαίνεις;
-Ζεις στο παρελθόν σου. -Και λοιπόν;
Τι κατάλαβα; Ακολούθησα τους κανόνες και στο τέλος εγώ πληγώθηκα.
Δεν ξέρω, γιατί ήρθες.
Ξέρω τι φταίει.
Το εγώ σου είναι πιο σημαντικό από τη μνήμη του παππού σου.
Γέμισέ το με ενισχυμένη.
Καλησπέρα, κε Βασίλεφ.
-Γεια, Ντάνι. -Πώς είστε σήμερα;
Έχω άσχημη μέρα. Δεύτερη αντλία.
-Καταλαβαίνω. -Ευχαριστώ.
Κύριε Βασίλεφ.
Διάβασα το βιβλίο που είπατε.
-Και; -Είχατε δίκιο.
Ο Βίκτορ Φρανκλ το είπε πολύ σωστά.
"Ο πόνος σταματά να είναι πόνος μόλις βρεις το νόημά του".
Αλλά μάλλον το ξέρετε.
Καλό σας βράδυ.
Παππού.
Ήρθες να πάρεις τα πράγματά σου;
Όχι, ήρθα να σε δω.
Έπρεπε να έφερνες την Καρίνα. Εσένα σε έχω δει αρκετά.
Την επόμενη φορά.
Μάλλον δεν θα χαρεί που θα δει τον ξάδερφό σου ξανά.
-Ξέρεις ότι ο Άλεξ… -Ναι.
Πήδηξε τη σύζυγό σου.
Τι του συνέβη;
Αν ήμουν νεότερος, θα τον είχα δείρει.
Ας μην το συζητήσουμε.
Έλα, κάτσε λίγο.
Έρχονται διάφοροι συνέχεια εδώ
και προσφέρονται να χτίσουν σπίτια,
ξενοδοχείο.
Τους διώχνω, βρίζω και τους ρίχνω πέτρες.
Όμως, ο ξάδερφός σου τους μιλάει, κάνει προσφορές, τον βλέπω.
Εγώ φύτεψα την καρυδιά.
Έκανα τα πάντα με τα δύο μου χέρια.
Αυτή εδώ είναι η ζωή μου.
Αν εξαφανιστεί το σπίτι, θα ήταν σαν να μην είχα ζήσει καθόλου.
Θα ζεις στις καρδιές μας.
Άσε τις συναισθηματικές χαζομάρες. Θα πεθάνεις και εσύ μια μέρα.
Όμως, η καρυδιά θα είναι ακόμη εδώ.
Οι πέτρες το ίδιο.
Βλέπεις αυτόν το θάμνο;
Εννοώ αυτόν.
Πήδηξα τη γιαγιά σου εκεί
-και συνέλαβε τη μαμά σου. -Σταμάτα.
-Αυτό είναι αντίγραφο της διαθήκης μου. -Όχι, παππού.
Διαλύει σπίτια. Δεν τον εμπιστεύομαι.
Θέλω να μου υποσχεθείς
ότι μπορώ να βασιστώ πάνω σου.
-Παππού… -Μπρανιμίρ!
Ο κόσμος συνεχίζεται και μετά τις ασήμαντες ζωές μας.
Πρέπει να αφήσουμε κάτι πίσω.
Κάτι παραπάνω από μια φωτογραφία. Καταλαβαίνεις;
Δεν έχω πολύ χρόνο ακόμα.
Για αυτό θέλω να μου υποσχεθείς
ότι όλα αυτά θα ζήσουν.
Το σπίτι, η αυλή, το σιντριβάνι, όλα.
Μόνο τότε θα αισθανθώ ότι δεν έζησα μάταια, αγαπητό μου αγόρι.
Εντάξει, παππού.
Έτσι μπράβο.
ΛΙΓΟΥΣ ΜΗΝΕΣ
Ή
ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Δικό σας!
Υποτιτλισμός: Χριστίνα Καριποπούλου